Ik geloof niet dat een zadel een probleem oplost.
Ik geloof dat een paard geen optelsom is van losse onderdelen.
Geen rug hier, een schouder daar, een zadel erbovenop.
Een paard is één systeem.
Beweging. Spanning. Compensatie. Draagkracht. Samenwerking.
Wanneer een paard verzet toont onder het zadel,
is dat geen lastig gedrag.
Het is communicatie.
Ik geloof niet in blijven corrigeren aan de buitenkant
terwijl het lichaam vanbinnen vasthoudt.
Ik geloof dat je eerst moet luisteren.
Voelen. Begrijpen.
Dat je blokkades oplost vóór je vulling aanpast.
Dat je asymmetrie herstelt vóór je een kopijzer verwisselt.
Dat je het lichaam bevrijdt vóór je het fixeert.
Een zadel hoort beweging te volgen.
Niet te forceren.
Mijn werk begint daarom niet bij leer en wol.
Mijn werk begint bij het lichaam.
En wanneer dat lichaam opnieuw vrij beweegt,
wordt een zadel geen compromis meer —
maar een verlengde van harmonie tussen paard en ruiter.